Majolicazaal

DINSDAG 17 NOVEMBER 2015

11u15 - 12u15 Workshop

Van groepstherapie naar individuele therapie in groep …

Ann Ramon, afdelingshoofd, de Stroom, PC Sint-Amandus, Beernem

 

Vroeger werden mensen de ganse week verwacht in het algemene en voor ieder geldende therapieprogramma. Nu willen we ons therapieprogramma afstemmen op wat mensen zelf willen, wat hun behoeftes en noden zijn, wat ze willen leren, …. en dit op de verschillende levensdomeinen.

Deel 1: presentatie over hoe we nu te werk gaan.

Tijdens de trajectbespreking met de verschillende disciplines en patiënten maken we het therapieprogramma van de patiënten samen op. Dit aan de hand van alle therapieën en activiteiten die in ons centrum mogelijk zijn. We maken samen het therapieplan op maat van de individuele patiënt. We vertrekken vanuit een leeg therapieprogramma dat we geleidelijk, volgens wensen en doelen, invullen. Die doen we met kaartjes waarop de verschillende therapieën vermeld staan en een kleur krijgen volgens het levensdomein waar deze therapie effect op heeft. Individuele therapie in groep: de therapie is individueel gekozen maar het is niet mogelijk om elke patiënt een een-op-een begeleiding te geven.Vandaar dat mensen met dezelfde doelen, wensen, noden samenkomen in 1 groep vb. kooktherapie, PMT, module ‘werken rond verslaving’,  …

Deel 2: feedback van de deelnemers over hun praktijk.


13u15 - 14u15 Mededelingen

Samen stigma doorbreken: ervaringsdeskundigen in het OPZ-bezoekerscentrum Pas-sage

Kristof Stubbers, Anny-Victoria Janssen, Griet Leysen, ervaringsdeskundigen, Geel

 

Zopas opende het OPZ-bezoekerscentrum Pas-sage zijn deuren. Uniek aan dit project is dat ervaringsdeskundigen zelf bij de realisatie van het bezoekerscentrum zijn betrokken en mee de schouders zetten onder de uitbating. Hun getuigenissen vormen een essentieel deel van het bezoekerscentrum Pas-sage.

Ervaringsdeskundigen nemen de taak van gastvrouw/gastheer op zich, ontvangen mee bezoekers en leiden hen rond. Zo willen ze hun bijdrage leveren om hardnekkige vooroordelen rond geestelijke gezondheid uit de wereld te helpen. Met film, kunst en gedichten geven ze hun kijk op psychiatrie, hun ziekte en hun herstel. Centraal in de tentoonstelling wordt de film “Mijn verhaal” getoond, een korte film volledig gerealiseerd door ervaringsdeskundigen.

Op de Vlaamse Hersteldagen stellen de betrokken ervaringsdeskundigen Pas-sage voor. Ze vertellen hoe ze de schouders onder dit project gezet hebben, samen een traject afgelegd hebben en de vorm en inhoud van het bezoekerscentrum voor een groot stuk bepaald hebben.


Herstel met zorg op maat: de schaamte voorbij

Raphaël Snoeck, ervaringsdeskundige/cliënt in zorgcentrum, De Getijden, Caritas, Melle

 

Na twee depressies werd het duidelijk dat ik psychisch een kwetsbaar persoon was. Triggers zijn/waren verlies, angst, en de laatste jaren veel fysieke pijn. Ik werkte als gezinsbegeleider in een OC voor kinderen met gedrags- en emotionele problemen. Uiteindelijk kwam ik in een burn-out terecht en recidieve depressie, en moest het werkveld verlaten. Eenzaamheid!

Na een hele zoektocht kwam ik in een residentiële opname terecht. Het lukte daar niet. Ik vond nieuwe hulp in een dag-revalidatiecentrum voor psychische zorg en herstel. Al heel vlug kwam ik daar tot rust, met nodige ondersteuning maar kon  ook blijvend aanknopen/investeren in het herstel van mijn eigen leven thuis. Ik voelde me niet betutteld, maar versterkt. Ik voel de groei op mijn maat, en ik mag mee de regie in handen houden. Wat een ontdekking. Ik ging reeds op een congres voor hulpverleners getuigen met een lezing over mijn destigmatiserend versterkend avontuur, en kreeg zeer voedende respons. Het is een positief verhaal waarmee ik lotgenoten èn hulpverleners een hart onder de riem wil steken. Wij zijn niet zwak maar best sterk en moedig.

 

14u25 - 15u25 Workshop

Het herstel van de psychiatrisch verpleegkundige

Pieter Loncke en Geert Capoen, psychiatrisch verpleegkundigen, auteurs Respectvol verplegen in de ggz

 

Verpleegkundigen kunnen moeilijk ‘echt’ helpen bij iemands herstel als ze niet eerst zichzelf herstellen. Dat is de krachtlijn die schuilgaat in het boek ‘Respectvol verplegen in de ggz’ dat Geert Capoen en ikzelf schreven.

Anders geformuleerd klinkt dit dat verpleegkundigen een hulpvrager pas echt kunnen respecteren in zijn mogelijkheden, herstelproces, de empathie voor zijn moeilijkheden..., als zij eerst zichzelf respecteren als hulpverlenende mens. Zo niet bestaat er een kans dat zij hem vanuit hun eigen waarheden/ (on)macht of hun eigen ego gaan benaderen.

Wat is een respectvolle verpleegkundige houding tijdens een herstelproces en welke attitude of mate van zelfrespect verlangt dit van de verpleegkundige? Via discussie en interactie groeien we samen naar ‘een waarheid’ daaromtrent en tenslotte bieden we een kader en een taal aan waarmee verpleegkundigen in hun eigen werkveld zelf aan de slag kunnen als ze het meest respectvolle betrachten.

Leidraad is het model zoals het beschreven in het boek Respectvol verplegen in de ggz (2015), Boom.